คนเราก็ต้องมีคนให้พิงบ้าง
อากงเคยเห็นช้างแก่ตัวหนึ่งเดินนำฝูงข้ามป่าในหน้าแล้ง
มันแบกทั้งความหิว ความเหนื่อย และความรับผิดชอบของทุกตัวไว้บนหลัง
ไม่เคยบ่น ไม่เคยหยุดให้ใครเห็นว่ามันก็เมื่อยเป็น
แต่พอถึงแหล่งน้ำ มันกลับยืนรอให้ลูกฝูงดื่มก่อน แล้วค่อยก้มลงเป็นตัวสุดท้าย
อากงว่าการแบกไว้คนเดียวไม่ใช่ความเก่ง หลานจ๋า
ช้างยังต้องมีฝูง คนเราก็ต้องมีคนให้พิงบ้างนะ
